de Antoni Satta
Qui manchet in nois s’animu
Qui languat su valore
Pro forza o pro terrore
No hapas suspetu, o Re!
(Naraiat s’Innu de sa Brigada Sarda)
Cun su colare de su tempus non si podet ismentigare su valore de s’òmine e de ringratziare sos Sardos chi sunt partidos in gherra dae su 1915 a su 4 de Sant’Andria de su 1918. Totu cussos chi ant difesu sa pàtria cun onore in sa terra, in su mare e in sos chelos, gherrende pro sa difesa de sa paghe e de sa libertade.
Sunt chentu mìza sos sardos chi sunt partidos in gherra, solu sos tzegos sunt abarrados in domo issoro, totu cussos chi podiant ponnere su fusile a pala sunt istados cunvocados.
Prus de bìndighi mìza sunt mortos gherrende o ispèrdidos in sos campos, medas ispèrdidos in mare e àteros presoneris mai torrados.
In su campu de gherra sos Sardos si sunt distintos pro sa fortza e sa manera de gherrare in sos montes, in su nie e in ogni mala cunditzione.
Sos Ufitziales continentales isteint ispantados dae sas capatzidades de sos isolanos, cando resessiant a firmare sa minetza de sos Austrìacos.
Sa fortza prus manna fiat s’unione chi aiant sos Sardos in gherra, sa balentia fiat s’istendardu de ogni òmine, s’ispìritu de cumbatimentu e s’onore de sa pàtria los faghiat andare a dae in antis.
Oe los cherimus ammentare comente ànghelos de paghe, ammentende solu sa glòria chi custos òmines fortes e prenos de onore ant lassadu a s’istòria.
